Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010

Αγκαλιά να με πάρεις θάλασσά μου εσύ...

...τη μπορώ την αρμύρα και ας είμαι πληγή.



Έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου αυτές τις μέρες, που θα ήθελα πολύ να γυρνούσα το χρόνο πίσω, τότε που πήγαινα στη θάλασσα, στο ίδιο μέρος, στο δικό μου μέρος, και κάθε φορά δεν υπήρχε κανείς. Και καθόμουν μόνη να κοιτάω τα κύματα… πολλές φορές χωρίς να σκέφτομαι…και άκουγα τον αέρα και ηρεμούσα. Και μετά επέστρεφα, και για μένα όλα έμοιαζαν καλύτερα!

Έχω πολλά χρόνια να πάω εκεί, είχα πολλά χρόνια ακόμα και να το σκεφτώ, τους τελευταίους μήνες θυμήθηκα αυτή μου τη συνήθεια, παρόλα αυτά, δεν πήγα αυτό το καλοκαίρι, βέβαια και οι συνθήκες δεν είναι οι ίδιες ,αλλά θα ήθελα να δω την εξέλιξη της, αν το μέρος παραμένει το ίδιο ή αν έχει γίνει πια οργανωμένη παραλία και θέλω αν δω αν μπορεί ακόμα να με βοηθήσει αυτός ο ήχος να βρω το κίνητρο που χρειάζομαι…

3 σχόλια:

  1. Δεν έχεις λόγια για τις τελευταίες μου αναρτήσεις και μου αφήνεις μόνο φατσούλες;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αυτο ακριβως χαρα μου!αλλα κυριως για την τελευταια σου αναρτηση.αλλωστε μερικες φορες τα λογια ειναι περιττα...ενα χαμογελα τα λεει ολα

    ΑπάντησηΔιαγραφή