Απεργίες...μάλιστα...

Θυμάμαι πιο μικρή ότι ήταν το καλύτερο μου να υπάρχει γενική απεργία,γιατί από τη μία ήταν πολύ πιθανό να μην είχα σχολείο,αλλά φυσικά δεν υπήρχαν δελτία ειδήσεων,κάτι που έβρισκα εξαιρετικά βαρετό...
Βέβαια τώρα που σπάνια πια ανοίγω την τηλεόραση...η απεργία με επηρέασε..
Στο internet που είναι πλέον η πηγή ενημέρωσης μου κανένα site δεν ανανεώθηκε...
Μέρα για μακρινές διαδρομές δεν ήταν μιας και το μετρό δεν λειτουργούσε...
Και έτσι την λες και λίγο βαρετή αυτή τη μέρα...
Και πολύ κουραστική για μερικούς...ειδικά για αυτούς που δούλευαν...γιατί σε μας ευτυχώς ήταν κλειστό το Πανεπιστήμιο...

Υ.Γ. Ευτυχώς που η επικοινωνία με τους άλλου δεν απεργεί ποτέ...νομίζω δηλαδή...

Δύο λέξεις...

NO Broken Hearted Girl!!!

Σήμερα μου είχε κολλήσει αυτό το τραγούδι...
Κάπου στο 81' άρχισα να υποψιάζομαι γιατί...
Αλλά ο Djibril και η "ΠΑΡΕΑ" του είχαν άλλα σχέδια!!!

Μια ερώτηση...

Έχετε νιώσει ποτέ ότι παρόλο που είπατε αυτά που θέλατε χωρίς να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλο σας,ότι παρόλο που έχετε προσπαθήσει να βοηθήσετε κάποιον μιλώντας του και προσπαθώντας να βρείτε μαζί μια λύση,αυτός δεν έχει καταλάβει ή δεν θέλει να καταλάβει...
Το θεωρώ πολύ ψυχοφθόρο...
Αλλά αν βγάζει αποτέλεσμα είμαι πολύ χαρούμενη...αν όχι όμως...;

Υ.Γ. Δεν θα σταματήσω να το κάνω...Μ' αρέσει να ακούω τους άλλους και να τους βοηθάω...αρκεί και αυτοί να το θέλουν...

Βασιλιάς Καρνάβαλος...ο έρωτας!!!

Καλή διασκέδαση σε όλους σήμερα!!!

"Αν δεν σε νοιάζει που θα πας δεν θα χαθείς ποτέ..."

Επιστρέφοντας χτες από τη σχολή,πρόσεξα σε ένα τοίχο του Πανεπιστημίου την εξής φράση "Αν δεν σε νοιάζει που θα πας δεν θα χαθείς ποτέ"...
Με έβαλε σε σκέψεις...
Ακούγεται ωραίο...
Από τη μία έχει δίκιο,είναι ωραίο το αυθόρμητο και το απρόβλεπτο,το ακαθόριστο,το να ζεις το σήμερα χωρίς πρέπει,χωρίς φόβο για το αύριο...
Κάθε μέρα που περνάει χαράζει τη δική της πορεία...και δεν υπάρχει λάθος πορεία...γιατί δεν έχει οριστεί η σωστή...
Αλλά όλα αυτά δεν είναι απόλυτα...
Οι στόχοι δίνουν κίνητρο,δείχνουν ενεργητικότητα και μαχητικότητα...φιλοδοξία!!!
Ακόμα και αν "χαθείς" υπάρχει πάντα ο τρόπος να ξαναβρείς το σωστό δρόμο...
Δεν ξέρω τι είναι πιο σωστό...δεν ξέρω αν υπάρχει πιο σωστό...
Διαλέξτε και πάρτε!!!

Δεν μπορώ άλλο...

Και όμως...

Δεν θέλω να πω πολλά...αλλά φέτος δεν φαινεται να με συμπαθεί και πολύ...

Εξεταστική είναι θα περάσει...

Αυτές τις δύσκολες μέρες της εξεταστικής οι φοιτητές εκτός από το διάβασμα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις αλλαγές στη ψυχολογία...αυτό συμβαίνει σε εμάς τουλάχιστον..ίσως επειδή είμαστε στην αρχή...
Υπάρχει τρομερή πίεση...να προλάβεις να βγάλεις την ύλη,να μην αρχίσεις να αφήνεις μαθήματα,και όσα άλλα μπορεί να έχει καθένας στο κεφάλι του...Όλα αυτά δημιουργούν τέτοιο άγχος που δεν σε αφήνει καν να συγκεντρωθείς...
Οι έξοδοι μειώνονται,και ο εγκλεισμός στο σπίτι με μόνη συντροφιά τα βιβλία φαντάζει ανυπόφορος...
Έτσι δεν είναι δύσκολο η υπομονή να εξαντλείται πιο γρήγορα,τα νεύρα να σπάνε με το παραμικρό και γενικά η διάθεση σου να μην είναι και στα καλύτερα της...
Αλλά εξεταστική είναι θα περάσει...
Συνιστώ σε όλους τους συμπάσχοντες ηρεμία...
Τα φοιτητικά χρόνια είναι ωραία,και ας υπάρχουν και αυτές οι μικρές δόσεις που σε κάνουν ορισμένες φορές να θες να τα παρτήσεις όλα!!!

Υ.Γ. Κακιώ μου πιστεύω να σε κάλυψα...

Αρκάς!!!

Όλοι λίγο πολύ έχουμε διαβάσει έστω και ένα σκιτσάκι του Αρκά...
Έχουμε γελάσει με τις ατάκες του...και πολλοί από εμάς έχουν αγοράσει τετράδια,μπλοκάκια κ.τ.λ. με τον Αρκά...
Μέσα από φανταστικούς ήρωες και σύντομες ατάκες μπορεί να σατιρίσει και να επισημάνει πράγματα...με έξυπνο τρόπο και αληθινό χιούμορ...


Στα βιβλιοπωλεία πάντα έριχνα κλεφτές ματιές στα πράγματα που είχαν τον Αρκά...αλλά πότε δεν θα έλεγα ότι ήμουν και φανατική...τώρα τελευταία όμως άρχισα να το ψάχνω πιο πολύ και ανακάλυψα ότι είναι ακόμα καλύτερος από όσο νόμιζα!!!

Σάββατο βράδυ στο Γκάζι...

Το Σάββατο αποφασίσαμε να πάμε Γκάζι για βόλτα...Μάθαμε ότι θα τραγουδούσε εκεί ο Λεωνίδας Μπαλάφας,και αν και πέρα από ένα-δύο τραγούδια τραγούδια του,δεν ξέραμε και πολλά για αυτόν..
Τέλος πάντων πήγαμε...είχε αρκετό κόσμο...καθόμασταν στο μπαρ,από το οποίο περνούσε συχνά πυκνά...γενικά ήταν πολύ επικοινωνιακός με το κόσμο...αλλά ειδικά όταν ήταν στη σκηνή πουλούσε πολύ τρέλα...
Καλά ήταν...αν και δεν ήμασταν και πολύ μυημένοι σε αυτό το είδος μουσικής,αλλά από ότι κατάλαβα ήταν αρκετοί που "γούσταραν" πάρα πολύ...εμείς το κάναμε πιο πολύ σαν εμπειρία...
Εγώ δεν το μετάνιωσα,για τους άλλους δεν ξέρω...(Μαρία σε σένα μιλάω)

Υ.Γ.1 Επίσης εκείνη τη μέρα είχε τα γενέθλια του ο Ζακ Στεφάνου,και ήταν εκεί να σβήσει τα κεράκια του πάνω στη πίστα!!!

Υ.Γ.2 Καλό Μήνα!!!(άντε να πάει και να μην ξαναγυρίσει αυτός ο Ιανουάριος)