Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Καλό μήνα!!!
Με τα τόσα άσχημα που έφερε ο Νοέμβριος, ο Δεκέμβριος μπήκε με την πιο ευχάριστη είδηση!!!
Και σε όλα αυτά να προσθέσουμε και ότι Δεκέμβριος = Χριστούγεννα ακόμα και ας έχει 20 βαθμούς έξω!!!
Λατρεύω τα Χριστούγεννα, λατρεύω τις στολισμένες βιτρίνες, λατρεύω τις βραδινές βόλτες στους φωτισμένους δρόμους!!!
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
Καλό καλοκάιρι!!!!

Όποιος πιστεύει ότι σε 34 (είθε το Jumbo να με διορθώσει αν κάνω λάθος) έρχονται τα Χριστούγεννα να σηκώσει το χέρι.
Δε βλέπω πολλά χεράκια, και πως να δω με τέτοιο καιρό!!!
Ο Νοέμβριος φτάνει στο τέλος του, και εμείς μπορούμε να βγαίνουμε ακόμα έξω με κοντομάνικα!
Τι κι αν τα μαγαζιά με τα Χριστουγεννιάτικα έχουν ήδη ανοίξει...
Τι κι αν το Jumbo προσπαθεί εδώ και ένα μήνα να μας βάλει στο κλίμα μετρώντας αντίστροφα τις μέρες...
Τι κι αν η γιαγιά μου έχει φτιάξει ήδη μελομακάρονα...
Ο καιρός δεν λέει ακόμα να εναρμονιστεί!!!
Χριστούγεννα ala Australia θα κάνουμε φέτος!
Ετοιμάστε μαγιό θα ανοίξουμε τα δώρα στις παραλίες!!!
Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010
Απορίες...

- Γιατί όταν με την αλλαγή της ώρας, που υποτίθεται ότι κερδίζεις λίγο ύπνο παραπάνω, θα βρεθούν οι από πάνω να σε ξυπνήσουν νωρίς, με αποτέλεσμα να ξυπνάς με νεύρα;
- Γιατί δεν νιώθω χαρά ή υπερηφάνεια που η ομάδα μου κέρδισε το ντέρμπι;
- Είμαι αναίσθητη;
- Ή δεν αγαπάω την ομάδα μου;
- Γιατί έχω δει όλο κι όλο μόνο ένα ολοκληρωμένο αγώνα (και αυτός δεν ήταν το ντέρμπι);
- Γιατί ενώ υποτίθεται ότι είναι καλά τα καινούρια επεισόδια του Supernatural μετά το επεισόδιο είμαι μες τα νεύρα;
- Ίσως γιατί έχει χαθεί η ατμόσφαιρα και το δέσιμο που είχαν τα 2 αδέρφια;
- Γιατί ενώ κατεβαίνω σε τέσσερις μέρες δεν έχω κλείσει ακόμα εισιτήρια;
- Μήπως στο τέλος δεν θα βρω γιατί θα γίνεται χαμός;
- Γιατί έχω τόσο καιρό να γράψω κάτι στο blog;
- Δεν έχω χρόνο ή δεν έχω έμπνευση;
Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010
Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010
Ένα εμείς!
15 μήνες
100 αναρτήσεις
120 σχόλια
Αυτό το blog είναι για μένα ένας τρόπος να εκφράζομαι.
Ευχαριστώ όσους συμμετείχαν σε αυτό, είτε απλά διαβάζοντας αυτά που είχα να πω, είτε αφήνοντας και το σχόλιο τους.
Θα συνεχίσω να γράφω όσο έχω κάτι να με "τρώει" θέλοντας να βγει παραέξω...
Όχι απαραίτητα για να διαβαστεί και να γίνει γνωστό, απλά για να πάρει μορφή!
Για αυτό θα το κάνω ελεύθερα, γιατί θα το κάνω για μένα!
Υ.Γ. Αυτό το τραγούδι είναι ένας από τους λόγους, που χρησιμοποίησα τη συγκεκριμένη διεύθυνση για το blog...
Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010
Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010
Ένα παράπονο... (edited)
Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν τι κόλλημα έχω φάει με το Supernatural και πως μέτραγα τις μέρες μέχρι να ξεκινήσει ο 6ος κύκλος!
Αλλά απογοητεύτηκα τόσο πολύ!!!
Η σειρά είχε 5 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥΣ κύκλους!
Δεν έκανε ποτέ κοιλιά, και κάθε χρόνο γινόταν όλο και καλύτερη!
Είμαι από τους πολλούς που πίστευαν ότι το τέλος του 5ου κύκλου θα ήταν ένα καταπληκτικό φινάλε για τη σειρά. Αλλά αφού συμφώνησαν για 6ο κύκλο το δέχτηκα και περίμενα να δω τι άλλο έχουν να μας δείξουν, κρατώντας όμως τη σειρά τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους κύκλους!
Όμως:
- Χτες, για πρώτη φορά, βαρέθηκα σε επεισόδιο του Supernatural!
- Χτες, για πρώτη φορά, δεν μου έμεινε ούτε μία ατάκα από επεισόδιο του Supernatural!
- Χτες, για πρώτη φορά, δεν γέλασα ούτε συγκινήθηκα σε επεισόδιο του Supernatural!
- Χτες, για πρώτη φορά, δεν είδα καμία δράση που να υποδηλώνει ότι έβλεπα επεισόδιο του Supernatural!
- Χτες, για πρώτη φορά, δεν είχα αγωνία για το επόμενο επεισόδιο του Supernatural!
- Χτες, δεν είδα τους χαρακτήρες που ήξερα στο Supernatural, απλά τους ηθοποιούς να τους μοιάζουν!
Η απογοήτευση ήταν τόσο μεγάλη, που δεν μπορούσα να βρω ούτε ένα θετικό σε αυτή τη πρεμιέρα.
Πίστευα ότι όταν ηρεμήσω, το ξαναδώ και το ξανασκεφτώ ίσως αλλάξω γνώμη.
Αλλά πραγματικά, δεν ξέρω αν είμαι ακόμα έτοιμη να το ξαναδώ.
Και πραγματικά στεναχωριέμαι γιατί αγαπάω αυτή τη σειρά.
Ελπίζω η συνέχεια να είναι καλύτερη, γιατί αυτή το αξίζει!!!
Ό,τι και να γίνει όμως, εμένα αυτή η σειρά θα είναι πάντα η αγαπημένη μου για αυτούς τους εξαιρετικούς προηγούμενους κύκλους!!!
They were epic!!!
Μια πικραμένη, αλλά φανατική θαυμάστρια.
Ζητάω την κατανόηση σας...
Υ.Γ. Το σηματάκι τουλάχιστον ήταν φοβερό! Αυτό το αναγνωρίζω!!!
Edit: Το ξαναείδα τελικά. Και συνεχίζω να είμαι απογοητευμένη, όχι γιατί το επεισόδιο δεν ήταν τόσο καλό, αλλά γιατί η ατμόσφαιρα που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στο Supernatural έλειπε!
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Όχι άλλο κάρβουνο...

...ΟΧΙ ΑΛΛΟ FACEBOOK!!!
Δηλαδή εγώ που συνειδητά θέλω να απέχω από αυτό το social network που λέγεται facebook, χωρίς να κρίνω κανένα που συμμετέχει σε αυτό...
Γιατί δηλαδή θα πρέπει να μου κάνουν το profil μου στο pathfinder μια πιστή αντιγραφή αυτού;;;
Γιατί ντε και καλά να συμμετέχω σε κάτι τέτοιο;
Γιατί κάθε μέσο να μη μπορεί να κρατάει τη ταυτότητα του;
Γιατί τέτοια μαζοποίηση στο βωμό της μόδας των ημερών;
Ευτυχώς που λένε ότι είναι δοκιμαστική έκδοση και ας ελπίσουμε ότι θα είναι παροδικό...
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
Στης ζωής το πάρτι!
Όλοι με λεν καλό γλυκό παιδί
Όμως αυτό καθόλου δεν μου αρκεί
Από πληγές μαζεύω συλλογή
Το πιο ακριβό κομμάτι μου είσαι εσύ
Και ποιο νοιάζει πόσα δίνω
Πως κοιμάμαι που θα μείνω
Και ποια έχω συμπεριφορά
Και ποιο νοιάζει αν ξενυχτάω
Αρρωσταίνω ή λαχταράω
Ποιος ρωτάει και ποιόν αφορά
Η ζωή είναι δική μου
Πως θα ζω επιλογή μου
Κι αν τα όνειρα μου είναι τρελά
Ξέρω τη κατάσταση μου
Και στην επανάσταση μου
Άκου με φωνάζω δυνατά
Φτάνει πια
Άστε με όλοι σας
Στης ζωής το πάρτι
Σπάω κάτι
Σπάω τη καρδιά
Φτάνει πια
Άστε με όλοι σας
Στης ζωής το πάρτι
Την αγάπη πήρα σοβαρά
Όλοι με λεν καλό γλυκό παιδί
Όμως αυτό καθόλου δεν μου αρκεί
Για το καλό μου γίνονται κακοί
Για να μου μάθουν λένε τη ζωή
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
Wake me up when September ends...
Όχι μόνο έχει εξεταστική αυτό το μήνα, άλλα γίνομαι και επισήμως ένα χρόνο μεγαλύτερη...
Καλό μήνα και υπομονή σε όσους γράφουν!!!
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Αγκαλιά να με πάρεις θάλασσά μου εσύ...
...τη μπορώ την αρμύρα και ας είμαι πληγή.
Έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου αυτές τις μέρες, που θα ήθελα πολύ να γυρνούσα το χρόνο πίσω, τότε που πήγαινα στη θάλασσα, στο ίδιο μέρος, στο δικό μου μέρος, και κάθε φορά δεν υπήρχε κανείς. Και καθόμουν μόνη να κοιτάω τα κύματα… πολλές φορές χωρίς να σκέφτομαι…και άκουγα τον αέρα και ηρεμούσα. Και μετά επέστρεφα, και για μένα όλα έμοιαζαν καλύτερα!
Έχω πολλά χρόνια να πάω εκεί, είχα πολλά χρόνια ακόμα και να το σκεφτώ, τους τελευταίους μήνες θυμήθηκα αυτή μου τη συνήθεια, παρόλα αυτά, δεν πήγα αυτό το καλοκαίρι, βέβαια και οι συνθήκες δεν είναι οι ίδιες ,αλλά θα ήθελα να δω την εξέλιξη της, αν το μέρος παραμένει το ίδιο ή αν έχει γίνει πια οργανωμένη παραλία και θέλω αν δω αν μπορεί ακόμα να με βοηθήσει αυτός ο ήχος να βρω το κίνητρο που χρειάζομαι…
Έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου αυτές τις μέρες, που θα ήθελα πολύ να γυρνούσα το χρόνο πίσω, τότε που πήγαινα στη θάλασσα, στο ίδιο μέρος, στο δικό μου μέρος, και κάθε φορά δεν υπήρχε κανείς. Και καθόμουν μόνη να κοιτάω τα κύματα… πολλές φορές χωρίς να σκέφτομαι…και άκουγα τον αέρα και ηρεμούσα. Και μετά επέστρεφα, και για μένα όλα έμοιαζαν καλύτερα!
Έχω πολλά χρόνια να πάω εκεί, είχα πολλά χρόνια ακόμα και να το σκεφτώ, τους τελευταίους μήνες θυμήθηκα αυτή μου τη συνήθεια, παρόλα αυτά, δεν πήγα αυτό το καλοκαίρι, βέβαια και οι συνθήκες δεν είναι οι ίδιες ,αλλά θα ήθελα να δω την εξέλιξη της, αν το μέρος παραμένει το ίδιο ή αν έχει γίνει πια οργανωμένη παραλία και θέλω αν δω αν μπορεί ακόμα να με βοηθήσει αυτός ο ήχος να βρω το κίνητρο που χρειάζομαι…
Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010
Το βιβλίο !
Σε περίπτωση που δεν ξέρατε για αυτή τη σπουδαία εφεύρεση, αυτό το βίντεο θα σας βοηθήσει να τη γνωρίσετε...
Εγώ μπορώ να σας πω ότι έχω αρχίσει ήδη να τη χρησιμοποιώ, γιατί έχουμε και μία εξεταστική το Σεπτέμβριο...
Ερώτηση: Πόσοι πιστεύετε ότι σε μερικά χρόνια αυτό το βίντεο δεν θα είναι προϊόν πλάκας και σάτιρας, αλλά πραγματικό εγχειρίδιο χρήσης του βιβλίου, που θα έχει αντικατασταθεί από κάποια ηλεκτρονική συσκευή;
Η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο ακραίο, μιας και πραγματική αίσθηση και χρήση του βιβλίου δεν μπορεί να αντικατασταθεί, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Πάμε διακοπές!
Αύριο επιστρέφω στα πάτρια εδάφη και ξεκινάνε και για μένα οι διακοπές(μέχρι να αρχίσω να παίρνω τα βιβλία στις παραλίες τουλάχιστον).
Η εθνική επιστρέφει και αυτή από τη Ν. Αφρική μετά από 3 αγώνες στο Mundial, και αφού αυτή τη φορά και γκολ κατάφερε να βάλει και νίκη να πάρει! Η παρουσία κρίνεται ικανοποιητική στους 2 τελευταίους αγώνες από τους οποίους εγώ κατάφερα να δω μόνο το τελευταίο!
Παρακάτω 3 βιντεάκια για το Mundial, με τα οποία γέλασα πάρα πολύ!
Σχόλιο: Κάνω μία παραχώρηση και αφήνω στο blog μου να παίξει μουσική της γνωστής Lady(και δεν εννοώ τη Δημητρίου) μόνο και μόνο γιατί ούτε στα όνειρα μου η Γαλλία δεν θα πήγαινε τόσο χάλια στο Mundial.
Δυστυχώς μετά τα 7 γκολ της Πορτογαλίας δύσκολα θα αποκλειστεί και αυτή. Αλλά πόσο να αντέξει...
Και αφού με το σχόλιο μου σας έδειξα πόσο καλός άνθρωπος είμαι κατά βάθος,θα κλείσω με δύο λέξεις...
Η εθνική επιστρέφει και αυτή από τη Ν. Αφρική μετά από 3 αγώνες στο Mundial, και αφού αυτή τη φορά και γκολ κατάφερε να βάλει και νίκη να πάρει! Η παρουσία κρίνεται ικανοποιητική στους 2 τελευταίους αγώνες από τους οποίους εγώ κατάφερα να δω μόνο το τελευταίο!
Παρακάτω 3 βιντεάκια για το Mundial, με τα οποία γέλασα πάρα πολύ!
Σχόλιο: Κάνω μία παραχώρηση και αφήνω στο blog μου να παίξει μουσική της γνωστής Lady(και δεν εννοώ τη Δημητρίου) μόνο και μόνο γιατί ούτε στα όνειρα μου η Γαλλία δεν θα πήγαινε τόσο χάλια στο Mundial.
Δυστυχώς μετά τα 7 γκολ της Πορτογαλίας δύσκολα θα αποκλειστεί και αυτή. Αλλά πόσο να αντέξει...
Και αφού με το σχόλιο μου σας έδειξα πόσο καλός άνθρωπος είμαι κατά βάθος,θα κλείσω με δύο λέξεις...
Viva Mexico!!!
Σάββατο 12 Ιουνίου 2010
Ο υπέροχος Μιλτιάδης Πασχαλίδης!!!
...και να ζω μακριά απ' την Κρήτη κι από κείνους π' αγαπώ...
Έχω χαθεί γιατί τις μέρες μου μονοπωλεί κυρίως η εξεταστική, αλλά δεν θα μπορούσα να χάσω τη συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη...
Μετά τη καταπληκτική πρώτη φορά (δείτε το,έχει και το υλικό που σας είχα τάξει), ήρθε σήμερα και η δεύτερη!!!
Δεν μπορώ να τις συγκρίνω, ο άνθρωπος είναι μοναδικός όπως και να ΄χει...
Σήμερα ήταν καθαρά συναυλία, στο πάρκο στο Γουδί στα πλαίσια ενός 3ημέρου που διοργανώνει η Φ.Ε.Κ. (Φοιτητική Ένωση Κρητών) και για αυτό ήταν και ιδιαίτερα συναισθηματική μιας και ο ίδιος ο Πασχαλίδης είναι δεμένος με τη Κρήτη αφού σπούδασε εκεί.
Δεν θα ξαναπώ τα ίδια με τη προηγούμενη φορά, είναι περιττό!
Αλλά αυτή η ενέργεια που βγάζει, άλλα και παίρνει απ' το κόσμο είναι μοναδική και δεν χορταίνεις να τον ακούς!!!
Περιμένω ήδη την επόμενη!!!(χεχε)
Εκτός απροόπτου θα ξαναγράψω μετά την εξεταστική...
Είχα σκεφτεί να γράψω κάτι κάτι για το mundial, αλλά δεν νομίζω να σας ενδιαφέρει και πολύ,έκτος και αν έγραφα για τους πιο ωραίους ποδοσφαιριστές που συμμετέχουν ή αλλιώς "οι λόγοι για να παρακολουθήσει μια γυναίκα το mundial",άλλα νομίζω με έχουν προλάβει οι μεσημεριανές εκπομπές.
Καλή επιτυχία στην Ελλάδα μας αύριο και ελπίζω να φέρω περισσότερο γούρι από ότι έφερα στο Μεξικό (που είναι η άλλη ομάδα που υποστηρίζω)!
Υ.Γ. (σιγά μην άντεχα χωρίς υστερόγραφο) Αυτή τη φορά δεν θα έχει υλικό από σήμερα γιατί κλασσικά πάλι ξέχασα τη φωτογραφική μου μηχανή και είναι κρίμα να ταλαιπωρούμε πάλι τη Σταθούλα! ;)
Τρίτη 25 Μαΐου 2010
Σημεία ζωής...
Έχω πολύ καιρό να γράψω και έχετε αρχίσει τα παράπονα (καλά,μόνο ένας το κατάλαβε,αλλά μεγαλοπιάνομαι)!
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω και κάτι να γράψω...έχω επικεντρωθεί υποτίθεται στο διάβασμα για την εξεταστική...
Ζόρικα τα πράγματα,αλλά θα περάσει κι αυτό!
Καλά να περνάτε και να ετοιμάζεστε γιατί το καλοκαίρι έρχεται,ακόμα και αν ο καιρός είναι αναποφάσιστος!!!
Υ.Γ. Λατρεμένο τραγούδι!!!
Κυριακή 16 Μαΐου 2010
Ξημερώνει...
Ξημερώνει...και εγώ ακόμα δεν μπορώ να κοιμηθώ!
Πάντα κοιμόμουν αργά...το χουμε πει είμαι παιδί της νύχτας...αλλά τις τελευταίες μέρες έχει παραγίνει...
Σήμερα δεν αντέχεται...γυρίζω...στρυφογυρίζω...άνοιξα ακόμα και τη τηλεόραση...αλλά τίποτα!
Η κατάσταση γίνεται απελπιστική...και είναι και αυτό το ξύπνημα μετά που δεν παλεύεται...
Τι να σας ζαλίζω άλλο...
Καλή μέρα να χετε εσείς...εγώ μάλλον θα κοιμάμαι(πάντα χάνω τα καλύτερα)...
Παρασκευή 14 Μαΐου 2010
Σαν έρθει η μέρα...
Η μέρα που άρχισαν η Πανελλήνιες ήρθε πάντως...και μπορεί να μη με ενδιαφέρει άμεσα, αλλά τα καταλαβαίνω τα παιδιά που δίνουν!
Μπορεί εμένα πέρσι τέτοιο καιρό να με είχα πιάσει η αναισθησία μου, αλλά ξέρω ότι δε θα ήθελα να το ξαναπεράσω...Γιατί δεν είναι μόνο οι μέρες που γράφεις άλλα και όλη η χρονιά που πρέπει να ετοιμαστείς...και δυστυχώς παίζει ρόλο και η τύχη.
Ότι κι αν γίνει ξέρουμε ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου,άλλα καθορίζει ως ένα βαθμό το μέλλον σου...
Για τα παιδιά που γράφουν ξέρω ότι όλα αυτά είναι λόγια του αέρα και ότι δεν θέλουν να έχουν και άλλους πάνω από το κεφάλι τους,εγώ μόνο καλή επιτυχία θα τους ευχηθώ για τη συνέχεια...
Τα θέματα δεν τα είδα...και δεν ξέρω αν θα το κάνω και για τα υπόλοιπα μαθήματα...άλλα χτες το βράδυ που το σκεφτόμουν ένιωσα μια πίεση που ακόμα και όταν έγραφα εγώ δεν την είχα...
Υ.Γ. Το τραγουδάκι αφιερωμένο...
Δευτέρα 10 Μαΐου 2010
Είμαστε πια πρωταθλητές!!!

Το καθυστέρησα για το Παναθηναϊκό,αλλά ήθελα να κάνω ένα κοινό post μαζί με την άλλη μεγάλη αγάπη την Chelsea!!!
Και οι δύο πρωταθλήτριες φέτος και οι δύο πανάξια!!!
bonus video 1
bonus video 2
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Μπράβο!!!

Μπράβο,καλά τα καταφέρατε!
Είστε ευχαριστημένοι;;;
Τρεις άνθρωποι γλίτωσαν την κρίση...αυτό δεν θέλατε...να τους σώσετε;
Πολύ καλά λοιπόν...
Χάσατε το δίκιο σας...όσο είχατε...όσο δίκιο μπορεί να έχει κάποιος όταν καταστρέφει και καίει...
Ναι,ούτε εγώ συμφωνώ με αυτά που γίνονται...και εγώ θέλω να αντιδράσω,να φωνάξω,να διαμαρτυρηθώ...αλλά υπάρχουν και όρια...τα οποία σταματούν εκεί που αρχίζουν να γίνονται ανεξέλεγκτα...
Ποιος ήταν ο σκοπός της απεργίας και της πορείας και ποιος ο δικός σας;
Αν θέλατε να ξεσπάσετε υπάρχουν και άλλοι τρόποι που δεν βλάπτουν τον υπόλοιπο κόσμο...
Εκφράσατε την αγανάκτηση σας έτσι;...και τι κερδίσατε;;;
Οι οικογένειες των νεκρών πως θα εκφράσουν τη δική τους;
Η ουσία χάνεται για άλλη μια φορά...βάφεται με αίμα,παίρνει φωτιά,πνίγεται από τα δακρυγόνα,σπάει,κακοποιείται,τρομοκρατείται...
Το πρόβλημα παραμένει..η κατάσταση χειροτερεύει...
Υπάρχει τέλος;
Θα βρούμε λύση;;;
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
Το κορίτσι του Μάη...
Δεν σας ευχήθηκα χτες μιας και πιάσαμε το Μάη στο Ναύπλιο,και όταν γύρισα το βράδυ ήμουν εξαντλημένη...
Λοιπόν καλό μήνα να έχουμε όλοι μας,και τώρα που έχει φτιάξει ο καιρός,όσοι μπορούν να το εκμεταλλευτούν με πολλές βόλτες!!!
Δεν θα μας χαλάσει το κέφι και τη διάθεση κανένα νέο μέτρο!!!
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Δ.Ν.Τιιιι???
Ναι λοιπόν,είναι γεγονός!Η Ελλάδα μπήκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο!!!
Πολλά να σας πω δεν ξέρω,και δεν είμαι και ειδική...τώρα θα μου πεις αυτοί που μιλάνε στις τηλεοράσεις είναι;...όχι θα σου πω,άλλα δεν είναι και δικό μου θέμα...
Τέλος πάντων,αυτό το Δ.Ν.Τ.,για καλό δεν είναι...τώρα το γιατί το καλέσαμε είναι άλλο θέμα...και επίσης είναι αργά για δάκρυα...η κανάτα έσπασε,το γάλα χύθηκε...τώρα να δούμε τι θα κάνουμε...
Καλή υπομονή σε όλους!!!
Υ.Γ. Αν δεν καταλάβατε τίποτα από αυτή την ανάρτηση,μην ανησυχείτε...από εδώ και πέρα θα συμβαίνουν πολλά που δεν θα καταλαβαίνουμε...
Υ.Γ.1 Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργους και τις Γιωργίες!!!
Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
Για τον μικρό Ανδρέα...
Ήταν να μην πάρω φόρα τελικά,αλλά αυτό δε μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από μένα...
Το παρακάτω είναι αναδημοσίευση από τα prasinanea.gr.
Οι κινήσεις που κάνει στην καριέρα του ο Σωτήρης Νίνης δεν φανερώνουν ότι θα γίνει μόνο μεγάλος ποδοσφαιριστής αλλά και ότι θα γίνει και σπουδαίος... άνθρωπος.
Αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε έναντι "μπράβο" και "συγχαρητηρίων" για την κίνηση του, να ταξιδέψει στις 22 Φεβρουαρίου στην Κύπρο για να δει από κοντά τον 8χρονο, Ανδρέα Καραπίττα, που έδινε την δική του άνιση μάχη με την επάρατη νόσο.
Μία από τις... τελευταίες -όπως αποδείχθηκε- επιθυμίες του ήταν να τον φέρουν οι γονείς του σε επαφή με τον Σωτήρη Νίνη, που αποτελούσε το μεγάλο είδωλο του.
«Να τον δω και αν δεν προλάβω να τον ονειρευτώ», ήταν τα χαρακτηριστικά λόγια του μικρού Ανδρέα, ο οποίος από χθες δεν βρίσκεται ανάμεσα μας καθώς έχασε την μάχη με την επάρατη νόσο. Ο Νίνης έκανε το όνειρο του μικρού φιλάθλου πραγματικότητα αφού είχε μεταβεί αυθημερόν στην Λάρνακα μετά από συνεννόηση με τον Γρηγόρη Παπαβασιλείου και τον Κώστα Αντωνίου.
Η κινητοποίηση έγινε μέσω του ξαδέρφου του, Kυριάκου Παύλου, σημερινού ποδοσφαιριστή του Διαγόρα και πρώην παίκτη του Πανιώνιου. Η επαφή με τον Γρηγόρη Παπαβασιλείου έγινε την Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου και του μετέφεραν όλη την ιστορία και την επιθυμία του μικρού Aνδρέα.
Tο μέλος του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού κινητοποιήθηκε αμέσως, ενημέρωσε τον Kώστα Aντωνίου και τον Σωτήρη Nίνη και το βράδυ κάλεσε πίσω τον θείο Nικόλα. «Mη σας νοιάζει καθόλου, θα βρούμε τις πτήσεις και μετά την πρωινή προπόνηση της Δευτέρας, θα ταξιδέψει για να δει το μικρό και θα μείνει μαζί του όλη μέρα...», ήταν η απάντηση του Παπαβασιλείου.
Xωρίς να γνωρίζει κανείς το παραμικρό το μεσημέρι της Δευτέρας ο Nίνης, δύο μέρες πριν πετάξει ο Παναθηναϊκός στη Pώμη για να δώσει τη ρεβάνς της χρονιάς με τη Pόμα, έκανε ταξίδι-αστραπή στη Λάρνακα για να βρεθεί κοντά στον μικρό Aνδρέα.
O μικρός Aνδρέας δάκρυσε από τη χαρά του όταν τον είδε στην πόρτα. Xώθηκε αμέσως στην αγκαλιά του Nίνη και πέρασε μαζί του μία ολόκληρη μέρα, παίζοντας videogames και ποδόσφαιρο στο πίσω μέρος της αυλής του. O Nίνης του προσέφερε μία φανέλα του, με τις υπογραφές όλων των παικτών της ομάδας, με τον Aνδρέα να του χαρίζει μία ταυτότητα που είχε πάνω της έναν ποδοσφαιριστή που σουτάρει και την αφιέρωσή του «με αγάπη Aνδρέας».
O μικρός Aνδρέας ζήτησε από τον άσο του Παναθηναϊκού να πάνε μαζί στο νοσοκομείο, για να επισκεφθούν και το μικρό φίλο του τον Xριστόφορο, ο οποίος ταλαιπωρείται εδώ και καιρό από ένα παρόμοιο πρόβλημα υγείας. Λίγη ώρα αργότερα όλοι μαζί βρίσκονταν στο νοσοκομείο κι έβγαζαν φωτογραφίες, με το μικρό Xριστόφορο να μην πιστεύει στα μάτια του.
Ειδικά η φράση με το bold με συγκίνησε πραγματικά...
R.I.P. μικρέ Ανδρέα...ελπίζω τουλάχιστον να έφυγες χαρούμενος!!!
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
Καλησπέρες!!!
Καιρό έχω να γράψω,αλλά δεν είχα έμπνευση...
Πέρασα μια περίοδο ατονίας,που όσο κι αν κοιμόμουνα δεν μου έφτανε...
Τώρα είμαι καλά(?),με έχει πιάσει το δημιουργικό μου...
Κατά τ' άλλα,κι ο καιρός άρχισε να φτιάχνει...αν και δεν είναι σίγουρος ακόμα...
Για την έκρηξη του ηφαιστείου έχετε μάθει,θλιβερό σαν κατάσταση,αλλά έχουν δημιουργηθεί τρομερές εικόνες,μία από αυτές είναι οι παραπάνω...
Αυτά προς το παρόν...
Μη ξεχάσω να σας ξεναγήσω στα καινούρια μου bannerακια...
Το ένα είναι το κανάλι μου στο you tube!(η δημιουργικότητα που λέγαμε...)
και το άλλο είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για να επιστρέψουμε τα μάρμαρα του Παρθενώνα εκεί που ανήκουν...So, BRING THEM BACK!!!!
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
Κοροϊδία!!!

Συνήθως δεν ασχολούμαι με τέτοια θέματα,αλλά αυτό είναι κοροϊδία!
Να δημιουργούν λογαριασμό για το κρατικό χρέος,για να πληρώσει πάλι ο απλός πολίτης!
Ένα χρέος που δημιούργησαν αυτοί!!!
Και έχουν το θράσος,ναι,το θεωρώ θράσος,να συνεχίσουν να ζητάνε λεφτά!!!
Αυτοί άραγε θα βοηθήσουν στη μείωση του ελλείμματος;
Ή μήπως παίρνουν μόνο αποφάσεις;
Και από την άλλη έχουμε και τα δελτία ειδήσεων να επικροτούν 2 μικρά παιδάκια που έδωσαν τα λεφτά του κουμπαρά τους(10 ευρώ) για να σώσουν τα ελληνικά νησιά!!!
Συγκινητικό δεν ακούγεται;;;
Εγώ γιατί το θεωρώ εκμετάλλευση;
Από πολλές μεριές...αλλά δεν θα επεκταθώ...αλλά τα τελευταία που φταίνε είναι τα παιδάκια!!!
Τελειώνω λέγοντας..ποιος μπορεί να μου εγγυηθεί ότι αυτά τα λεφτά που θα μαζευτούν,θα πάνε πραγματικά εκεί που προορίζονται;
Γιατί να τους εμπιστευθώ με όλα αυτά που έχουν γίνει τόσα χρόνια...τι έχει αλλάξει;;;
Πέμπτη 8 Απριλίου 2010
Το μυστικό
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
Νόμος του Μέρφυ
Από τη στιγμή που αναφέρεις κάτι... αν είναι καλό, χάνεται. ...αν είναι κακό, συμβαίνει!!!
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Τι να πώ...
Προσπαθώ να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα και μπερδεύουν άλλα...
Η μέρα όμως που περίμενα είναι πιο κοντά από ποτέ!!!
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Η ώρα της γης
Όλοι πρέπει να συμμετέχουμε...κλείνουμε για μια ώρα όλα τα φώτα και τις ηλεκτρικές συσκευές στο σπίτι μας!!!
Σάββατο 27 Μαρτίου στις 20:30
Περισσότερα εδώ.
Υ.Γ. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!
Σάββατο 27 Μαρτίου στις 20:30
Περισσότερα εδώ.
Υ.Γ. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!
Τρίτη 23 Μαρτίου 2010
Σιγά μη γλίτωνα...

Και πάνω που λες πως έφτιαξε ο καιρός και βγήκε ο ήλιος...εγώ κατάφερα να αρρωστήσω...
Τόσο καιρό δεν είχα πάθει τίποτα,ακόμα και με το λαιμό μου που έχω συχνά πρόβλημα,το πέρασα πολύ ελαφριά...
Μέχρι χτες το βράδυ που άρχισε να με ψιλοενοχλεί...ε,σήμερα είμαι χάλια...και δυστυχώς δεν είναι μόνο ο λαιμός μου...
Και βρήκε και αυτό περίοδο...τώρα που ετοιμάζομαι να φύγω...
Αλλά εντάξει...δεν γκρινιάζω άλλο...θα μου περάσει...
Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010
"Η Κρήτη εντός μου"
Το Σάββατο πήγα στο Μιλτιάδη Πασχαλίδη,μετά το κόλλημα με τις "Κακές Συνήθειας" ήταν κάτι που ήθελα,και ας ήταν να ακούσω μόνο αυτό...
Τελικά όλο το πρόγραμμα ήταν καταπληκτικό,η φωνή του από κοντά ακόμα καλύτερη...δεν μπορείς να το καταλάβεις αν δεν το ακούσεις...
Τίτλος της παράστασης "Η Κρήτη εντός μου"...και όπως είπε και αυτός,η παράσταση έχει "πολύ από Κρήτη και λίγο από Αθήνα"...
Αξίζει το κόπο να το κόπο να πας,και σίγουρα θα περάσεις καλά,αν και όπου να 'ναι τελειώνει...
Highlight της βραδιάς το παιδί στα πλήκτρα,που αν δεν κάνω λάθος λέγεται Στέλιος Κάτσαρης,ο οποίος στη μέση του προγράμματος κάνει λίγο stand-up comedy και είναι απλά απολαυστικός!!!
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Αφιερωμένο...

Θέλω πολύ καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση...επιτέλους ήρθε η ώρα...
Τι είναι αυτό που μας κρατάει δυνατούς σε δύσκολες καταστάσεις...κανονικά όλοι δεν πρέπει να έχουμε ένα "μαξιλαράκι" που να μας προστατεύει στα δύσκολα και μας δίνει δύναμη..που μας δίνει ελπίδα και χαρά...εγώ τουλάχιστον έχω...πολλά και διάφορα...για το καθένα μπορεί να διαφέρουν...δεν ξέρω πως ακριβώς να το εξηγήσω,αλλά είναι ένα στήριγμα...και αν τα έχεις και λίγο καλά με τον εαυτό σου,τότε δεν δε νοιάζει τίποτα...δεν είναι ότι δεν στεναχωριέσαι,αλλά βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι θα το αντιμετωπίσεις και θα το ξεπεράσεις και αυτό...και ότι και να συμβεί εσύ έχεις τη πίστη και την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα χαμογελάς πάλι!
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Δεν ξεχνάμε...
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
'Ενα post για μένα...
Δεν είχα όρεξη να βγω σήμερα...
Ακούω όλη μέρα αυτό το τραγούδι και με έχει πιάσει λίγο μελαγχολία...
Δεν ήξερα αν πρέπει να γράψω...αλλά μετά άρχισα να διαβάζω παλιές αναρτήσεις του boufou...γενικά με κάνει να γελάω με αυτά που γράφει...
Στην επέτειο ενός χρόνου του blog γράφει "Σκεπτόμουν ότι ακόμη κι αν δεν διαβάζει κανένας το μπλόγκ, τουλάχιστον θα έκανα καλό στον εαυτό μου γιατί όποτε γράφω εδώ, μου φτιάχνει το κέφι."...
Για αυτό γράφω και εγώ σήμερα...γιατί ένιωσα την ανάγκη...χωρίς να ξέρω ακριβώς τι να γράψω...
Ήμουν αρκετή ώρα έξω στο μπαλκόνι,καθισμένη κάτω,με μόνα φώτα αυτά του δρόμου,με το MP3 να συνεχίζει να παίζει σε επανάληψη αυτό το τραγούδι,μέχρι να αποφασίσω να γράψω τελικά...
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
Ψυχή Βαθιά
Είδα το ψυχή βαθιά...απίστευτη ταινία!!!
Δεν είμαι fan του είδους,αλλά η συγκεκριμένη είναι πάρα πολύ καλή!!!
Κατά τη γνώμη μου η καλύτερη ελληνική παραγωγή...πολύ καλές ερμηνείες,πολύ ενδιαφέρον σενάριο και πολύ ποιοτική δουλεία...
Όποιος δεν την έχει δει πρέπει οπωσδήποτε να το κάνει!!!
Εγώ άργησα...
Δεν είναι πόλεμος ετούτο που μας βρήκε...ντροπή είναι!!!
Έλληνες να ντουφεκάνε Έλληνες...;
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Μουσική εξάρτηση...
Για μένα η "εξάρτηση" μου είναι η μουσική...δεν υπάρχει μέρα που δεν θα ανοίξω το ραδιόφωνο,ή στη χειρότερη το You Tube ή την playlist στον υπολογιστή...
Συνήθως κυκλοφορώ με τα ακουστικά στα αυτιά...σε όλες τις διαδρομές που κάνω μόνη μου κρατάει συντροφιά...ίσως αυτός είναι και ο λόγος που έχω καταστρέψει τη μπαταρία του κινητού μου...και έχω χαλάσει τόσα και τόσα MP3 (αυτό που έχω τώρα υποτίθεται έχει αυτονομία 50 ώρες...βέβαια δεν είμαι και τόσο σίγουρη για αυτό...)!
Κατ' επέκταση,εξάρτηση μου είναι και το ραδιόφωνο...όπου όνειρο μου είναι να κάνω μια δική μου εκπομπή...αλλά μάλλον όνειρο θα μείνει...
Μπορώ να ακούσω σχεδόν τα πάντα...και ανάλογα με τη διάθεση...αλλά όπως και να έχει χωρίς τη μουσική δεν μπορώ να ζήσω!!!
Υ.Γ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στην ερώτηση:"Ποιο είναι το ένα πράγμα που θα έπαιρνες μαζί σου σε ένα ερημονήσι;"
Εγώ απαντούσα το ραδιόφωνο μου...ίσως υπερβολικό...αλλά αλήθεια...
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010
Κι η ώρα περνά...
Περιμένεις...και τι κάνεις...ακούς μουσική από τα ακουστικά σου,μετράς πλακάκια,παρατηρείς τι γίνεται τριγύρω...κόσμος περνάει...αλλά εσύ εκεί...
Κάποια στιγμή αρχίζεις να πηγαινοέρχεσαι πάνω-κάτω,σκέφτεσαι ότι πιο απίθανο σου κατέβει στο κεφάλι...αναλύεις πράγματα και καταστάσεις που είχες στο μυαλό σου καιρό...σκέφτεσαι τι θα κάνεις μετά,διαβάζεις ότι αφίσες και σημειώματα υπάρχουν...αλλά συνεχίζεις να περιμένεις...κι η ώρα περνά...
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Απεργίες...μάλιστα...
Θυμάμαι πιο μικρή ότι ήταν το καλύτερο μου να υπάρχει γενική απεργία,γιατί από τη μία ήταν πολύ πιθανό να μην είχα σχολείο,αλλά φυσικά δεν υπήρχαν δελτία ειδήσεων,κάτι που έβρισκα εξαιρετικά βαρετό...
Βέβαια τώρα που σπάνια πια ανοίγω την τηλεόραση...η απεργία με επηρέασε..
Στο internet που είναι πλέον η πηγή ενημέρωσης μου κανένα site δεν ανανεώθηκε...
Μέρα για μακρινές διαδρομές δεν ήταν μιας και το μετρό δεν λειτουργούσε...
Και έτσι την λες και λίγο βαρετή αυτή τη μέρα...
Και πολύ κουραστική για μερικούς...ειδικά για αυτούς που δούλευαν...γιατί σε μας ευτυχώς ήταν κλειστό το Πανεπιστήμιο...
Υ.Γ. Ευτυχώς που η επικοινωνία με τους άλλου δεν απεργεί ποτέ...νομίζω δηλαδή...
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010
NO Broken Hearted Girl!!!
Σήμερα μου είχε κολλήσει αυτό το τραγούδι...
Κάπου στο 81' άρχισα να υποψιάζομαι γιατί...
Αλλά ο Djibril και η "ΠΑΡΕΑ" του είχαν άλλα σχέδια!!!
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Μια ερώτηση...

Έχετε νιώσει ποτέ ότι παρόλο που είπατε αυτά που θέλατε χωρίς να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλο σας,ότι παρόλο που έχετε προσπαθήσει να βοηθήσετε κάποιον μιλώντας του και προσπαθώντας να βρείτε μαζί μια λύση,αυτός δεν έχει καταλάβει ή δεν θέλει να καταλάβει...
Το θεωρώ πολύ ψυχοφθόρο...
Αλλά αν βγάζει αποτέλεσμα είμαι πολύ χαρούμενη...αν όχι όμως...;
Υ.Γ. Δεν θα σταματήσω να το κάνω...Μ' αρέσει να ακούω τους άλλους και να τους βοηθάω...αρκεί και αυτοί να το θέλουν...
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
"Αν δεν σε νοιάζει που θα πας δεν θα χαθείς ποτέ..."
Επιστρέφοντας χτες από τη σχολή,πρόσεξα σε ένα τοίχο του Πανεπιστημίου την εξής φράση "Αν δεν σε νοιάζει που θα πας δεν θα χαθείς ποτέ"...
Με έβαλε σε σκέψεις...
Ακούγεται ωραίο...
Από τη μία έχει δίκιο,είναι ωραίο το αυθόρμητο και το απρόβλεπτο,το ακαθόριστο,το να ζεις το σήμερα χωρίς πρέπει,χωρίς φόβο για το αύριο...
Κάθε μέρα που περνάει χαράζει τη δική της πορεία...και δεν υπάρχει λάθος πορεία...γιατί δεν έχει οριστεί η σωστή...
Αλλά όλα αυτά δεν είναι απόλυτα...
Οι στόχοι δίνουν κίνητρο,δείχνουν ενεργητικότητα και μαχητικότητα...φιλοδοξία!!!
Ακόμα και αν "χαθείς" υπάρχει πάντα ο τρόπος να ξαναβρείς το σωστό δρόμο...
Δεν ξέρω τι είναι πιο σωστό...δεν ξέρω αν υπάρχει πιο σωστό...
Διαλέξτε και πάρτε!!!
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Εξεταστική είναι θα περάσει...
Αυτές τις δύσκολες μέρες της εξεταστικής οι φοιτητές εκτός από το διάβασμα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις αλλαγές στη ψυχολογία...αυτό συμβαίνει σε εμάς τουλάχιστον..ίσως επειδή είμαστε στην αρχή...
Υπάρχει τρομερή πίεση...να προλάβεις να βγάλεις την ύλη,να μην αρχίσεις να αφήνεις μαθήματα,και όσα άλλα μπορεί να έχει καθένας στο κεφάλι του...Όλα αυτά δημιουργούν τέτοιο άγχος που δεν σε αφήνει καν να συγκεντρωθείς...
Οι έξοδοι μειώνονται,και ο εγκλεισμός στο σπίτι με μόνη συντροφιά τα βιβλία φαντάζει ανυπόφορος...
Έτσι δεν είναι δύσκολο η υπομονή να εξαντλείται πιο γρήγορα,τα νεύρα να σπάνε με το παραμικρό και γενικά η διάθεση σου να μην είναι και στα καλύτερα της...
Αλλά εξεταστική είναι θα περάσει...
Συνιστώ σε όλους τους συμπάσχοντες ηρεμία...
Τα φοιτητικά χρόνια είναι ωραία,και ας υπάρχουν και αυτές οι μικρές δόσεις που σε κάνουν ορισμένες φορές να θες να τα παρτήσεις όλα!!!
Υ.Γ. Κακιώ μου πιστεύω να σε κάλυψα...
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Αρκάς!!!

Όλοι λίγο πολύ έχουμε διαβάσει έστω και ένα σκιτσάκι του Αρκά...
Έχουμε γελάσει με τις ατάκες του...και πολλοί από εμάς έχουν αγοράσει τετράδια,μπλοκάκια κ.τ.λ. με τον Αρκά...
Μέσα από φανταστικούς ήρωες και σύντομες ατάκες μπορεί να σατιρίσει και να επισημάνει πράγματα...με έξυπνο τρόπο και αληθινό χιούμορ...

Στα βιβλιοπωλεία πάντα έριχνα κλεφτές ματιές στα πράγματα που είχαν τον Αρκά...αλλά πότε δεν θα έλεγα ότι ήμουν και φανατική...τώρα τελευταία όμως άρχισα να το ψάχνω πιο πολύ και ανακάλυψα ότι είναι ακόμα καλύτερος από όσο νόμιζα!!!

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010
Σάββατο βράδυ στο Γκάζι...
Το Σάββατο αποφασίσαμε να πάμε Γκάζι για βόλτα...Μάθαμε ότι θα τραγουδούσε εκεί ο Λεωνίδας Μπαλάφας,και αν και πέρα από ένα-δύο τραγούδια τραγούδια του,δεν ξέραμε και πολλά για αυτόν..
Τέλος πάντων πήγαμε...είχε αρκετό κόσμο...καθόμασταν στο μπαρ,από το οποίο περνούσε συχνά πυκνά...γενικά ήταν πολύ επικοινωνιακός με το κόσμο...αλλά ειδικά όταν ήταν στη σκηνή πουλούσε πολύ τρέλα...
Καλά ήταν...αν και δεν ήμασταν και πολύ μυημένοι σε αυτό το είδος μουσικής,αλλά από ότι κατάλαβα ήταν αρκετοί που "γούσταραν" πάρα πολύ...εμείς το κάναμε πιο πολύ σαν εμπειρία...
Εγώ δεν το μετάνιωσα,για τους άλλους δεν ξέρω...(Μαρία σε σένα μιλάω)
Υ.Γ.1 Επίσης εκείνη τη μέρα είχε τα γενέθλια του ο Ζακ Στεφάνου,και ήταν εκεί να σβήσει τα κεράκια του πάνω στη πίστα!!!
Υ.Γ.2 Καλό Μήνα!!!(άντε να πάει και να μην ξαναγυρίσει αυτός ο Ιανουάριος)
Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
Συμπαράσταση και Βοήθεια...
Όλοι γνωρίζουμε για τον καταστροφικό σεισμό στην Αϊτή και όλοι συγκλονιστήκαμε από την αντίδραση αυτού του παιδιού όταν σώθηκε μετά από 8 μέρες εγκλωβισμένος στα ερείπια..φυσικά και όλα αυτά ακούγονται τετριμμένα,αλλά ήταν ένα σημάδι ελπίδας!!!
Για περισσότερη βοήθεια από εμάς...ακόμα και με ένα απλό μήνυμα,γράφοντας "ΑΙΤΗ" και στέλνοντας το στο 19454 (χρέωση 1,19 € με το ΦΠΑ) μέχρι τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 27 Ιανουαρίου είναι χρήσιμο!
Στην Ελλάδα έως τώρα έχουν συγκεντρωθεί περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ με τη βοήθεια του ΣΚΑΙ και της UNICEF και η προσπάθεια συνεχίζεται...
Παγκοσμίως έχουν συγκεντρωθεί 1.950.851 ευρώ για τον Αϊτινό λαό.
Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010
Πάει το πρώτο...
Έδωσα σήμερα το πρώτο μάθημα...
Πρώτο έτος...δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω...
Κι όμως...η τύχη δεν ήταν και με το μέρος του πρωτάρη...
Πως λένε η καλή μέρα απ' το πρωί φαίνεται...
Ακριβώς το αντίθετο...
Ξύπνησα μέσα σε πανικό γιατί παραλίγο να με πάρει ο ύπνος...ετοιμάζομαι πάω στο πανεπιστήμιο(μισή ώρα πριν...thanks God)...αλλά δεν περνούσε το εσωτερικό λεωφορείο γιατί είναι Σάββατο(κάτι που δεν ήξερα)...δεν τα παρατάω,συνεχίζω να προχωράω χωρίς να ξέρω που ακριβώς είναι η σχολή στην οποία θα γράφαμε(δεν ξέρω γιατί δεν τους έκανε η δική μας...)και στη στάση έξω από τη σχολή βλέπω κάτι παιδιά που περίμεναν...με τα πολλά συνεννοηθήκαμε ότι γράφουμε αλλού και ξεκινήσαμε όλοι μαζί να πάμε εκεί...
Μετά από αρκετό περπάτημα βρήκαμε τη σχολή...πάμε στη γραμματεία να ρωτήσουμε...και το μόνο που βρήκαμε...μια κυρία να κοιμάται(!!!)...δεν την ξυπνήσαμε..όλοι καταλαβαίνουμε τι θα πει δημόσιος υπάλληλος...προσπαθήσαμε να το βρούμε μόνοι μας...τελικά βρήκαμε κάτι παιδιά και μας είπαν που είναι...μπήκαμε στην αίθουσα...δεν καθυστερήσαμε πολύ...κάνα τεταρτάκι...και από εκεί και πέρα αρχίσαμε να γράφουμε..δεν θα πω κάτι περισσότερο...πικρή ιστορία...αλλά εντάξει...κοιτάμε μπροστά...υπάρχουν και άλλα μαθήματα!!!
Υ.Γ. Πλάκα κάνουν οι Locomondo...έχουμε ψοφήσει στο κρύο!!!
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Πόσο υπέροχο είναι αυτό το τραγούδι...;
Τίτλος: Μιλώ για σένα
Στίχοι-Mουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Σοφά λόγια (part 2)...

Αυτή τη φορά τα περισσότερα έχουν και μία δόση χιούμορ...
Αν τα λάθη διδάσκουν τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση...
Αυτοί που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε!
Βαρέθηκα,σταματήστε τη γη να κατέβω!
Έχω φωτογραφική μνήμη,αλλά μου τέλειωσε το φιλμ...
Αν δώσεις σε έναν απαισιόδοξο ένα κουλούρι αυτός θα βλέπει μόνο... την τρύπα!
Μη διαφωνείς δημόσια με έναν ηλίθιο μπορεί ο κόσμος να μην καταλάβει τη διάφορα!
Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει!!!
Όταν αντιγράφεις κάποιον λέγεται "κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας", όταν αντιγράφεις πολλούς μαζί λέγεται "έρευνα"!!!
Μπορεί η γνώμη μου να έχει αλλάξει, αλλά όχι και το γεγονός ότι έχω δίκιο!
Μην κάνεις δυο φορές το ίδιο λάθος. Υπάρχουν τόσα πολλά...
Όταν κάνεις μία ερώτηση είσαι ανόητος για πέντε λεπτά. Αν δεν κάνεις ποτέ ερωτήσεις, θα μείνεις ανόητος για όλη σου τη ζωή!!!
Η διαφορά μεταξύ ιδιοφυΐας και βλακείας είναι ότι η ιδιοφυΐα έχει όρια!
Ο καλύτερος τρόπος για να κρατάς το λόγο σου είναι να μην τον δίνεις!
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Σοφά λόγια...
Τέλος οι διακοπές πια για μένα...και πριν αφοσιωθώ στα σοφά λόγια των μαθηματικών και του προγραμματισμού..βρήκα μερικά που αφορούν τη ζωή γενικά...
Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος, που να μην έχει ανάγκη ένα χαμόγελο. Και κανείς δεν είναι τόσο φτωχός,που να μην μπορεί να το δώσει.
Η ζωή είναι ένας καθρέφτης: μας κοιτάζει όπως τον κοιτάζουμε. Αν τον δούμε με χαμόγελο και καλοσύνη θα μας χαμογελάσει κι εκείνος καλοσυνάτα.
Είναι λυπηρό να μην αγαπηθείς,αλλά είναι πιο λυπηρό να μην είσαι ικανός ν' αγαπήσεις ...
Μπορεί να είσαι μόνο ένας άνθρωπος σε αυτό τον κόσμο,αλλά μπορεί και να είσαι ολόκληρος ο κόσμος για έναν άνθρωπο...
Μην ακολουθείς το μονοπάτι. Πήγαινε εκεί που δεν υπάρχει μονοπάτι και άφησε τα ίχνη σου.
Αυτός που δεν κάνει λάθη,συνήθως δεν κάνει τίποτα!!!
Τα πιο ωραία αισθήματα είναι αυτά που δεν βρίσκεις λέξεις για να τα περιγράψεις!!!
Πίστευε στον ήλιο ακόμα και αν είναι κρυμμένος πίσω από τα σύννεφα...
Take risks: If you win, you will be happy...if you lose,you will be wise!!!
Ποτέ μη νιώσεις ντροπή για τα δάκρυα σου...η ντροπή ανήκει σε αυτόν που σε έκανε να διακρίσεις...
Το να είσαι ο εαυτός σου είναι το πρώτο βήμα για να γίνεις καλύτερος!!!
Την ευτυχία στους ανθρώπους δεν μπορείς ούτε να την αγοράσεις,ούτε να την πουλήσεις...μόνο να την χαρίσεις μπορείς!!!
Τα ωραιότερα λόγια αγάπης κρύβονται πίσω από την σιωπή ενός βλέμματος...
Τύχη είναι η λέξη που έχουμε επινοήσει για να δικαιολογήσουμε τις επιτυχίες των άλλων...
Ευτυχία δεν είναι ο σταθμός που φτάνεις αλλά ο τρόπος που ταξιδεύεις!!!
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)





