'Ενα post για μένα...

Δεν είχα όρεξη να βγω σήμερα...
Ακούω όλη μέρα αυτό το τραγούδι και με έχει πιάσει λίγο μελαγχολία...
Δεν ήξερα αν πρέπει να γράψω...αλλά μετά άρχισα να διαβάζω παλιές αναρτήσεις του boufou...γενικά με κάνει να γελάω με αυτά που γράφει...
Στην επέτειο ενός χρόνου του blog γράφει "Σκεπτόμουν ότι ακόμη κι αν δεν διαβάζει κανένας το μπλόγκ, τουλάχιστον θα έκανα καλό στον εαυτό μου γιατί όποτε γράφω εδώ, μου φτιάχνει το κέφι."...
Για αυτό γράφω και εγώ σήμερα...γιατί ένιωσα την ανάγκη...χωρίς να ξέρω ακριβώς τι να γράψω...
Ήμουν αρκετή ώρα έξω στο μπαλκόνι,καθισμένη κάτω,με μόνα φώτα αυτά του δρόμου,με το MP3 να συνεχίζει να παίζει σε επανάληψη αυτό το τραγούδι,μέχρι να αποφασίσω να γράψω τελικά...